Saiyaara (2025) Sinhala Subtitle

Saiyaara (2025) කියන්නේ ලස්සන ආදර කතාවක් එක්ක ගලාගෙන යන මෑතකදී රිලීස් වුණ ෆිල්ම් එකක්. මේකේ කතාව සරලව සිංහලෙන් මෙහෙමයි වෙන්නේ.

මේ කතාවේ ප්‍රධාන චරිත දෙක තමයි සාහිල් සහ ආරෝහි. සාහිල් කියන්නේ ටිකක් හීන පස්සේ යන, සංගීතයට ආදරේ කරන තරුණයෙක්. ආරෝහි කියන්නේ තමන්ගේ ජීවිතේ ගැන ලොකු බලාපොරොත්තු තියාගෙන ඉන්න, හැබැයි පොළොවේ පය ගහලා ඉන්න තරුණියක්.

මුලින්ම සාහිල් සහ ආරෝහි අහම්බෙන් හමුවෙද්දී ඒක සාමාන්‍ය හමුවීමක් වුණාට, පස්සේ ඒක ගැඹුරු ආදරයකට හැරෙනවා. මේ දෙන්නා අතර තියෙන බැඳීම හරිම ලස්සනට ෆිල්ම් එකේ පෙන්නලා තියෙනවා.හැම ආදර කතාවකම වගේ මේකෙත් පවුල් පසුබිම සහ සමාජීය තත්ත්වයන් නිසා මේ දෙන්නාට ලොකු ප්‍රශ්න වලට මුහුණ දෙන්න වෙනවා. විශේෂයෙන්ම තමන්ගේ වෘත්තීය ජීවිතය සහ ආදරය අතර සමබරතාවයක් තියාගන්න එයාලා ගොඩක් උත්සාහ කරනවා.කතාවේ මැද හරියෙදි යම් යම් වැරදි වැටහීම් සහ තීරණ නිසා මේ දෙන්නාට වෙන් වෙන්න සිද්ධ වෙනවා. මේ කොටස හරිම හැඟීම්බරව නිර්මාණය කරලා තියෙනවා.කාලයකට පස්සේ එයාලා ආයෙත් මුණගැහෙන්නේ හිතාගන්න බැරි විදිහට. තමන්ගේ වැරදි හදාගෙන, ආදරය වෙනුවෙන් කැප වෙන්න පුළුවන් කාටද කියන එක තමයි මෙතනින් පස්සේ දකින්න ලැබෙන්නේ.

මේ ෆිල්ම් එකේ සින්දු සහ සංගීතය හරිම ලස්සනයි. හිතට දැනෙන විදිහට ඒ සංගීතය නිර්මාණය කරලා තියෙනවා. ආදරය විතරක් නෙවෙයි, තමන්ගේ හීන පස්සේ යන එකේ තියෙන වටිනාකමත් මේ කතාවෙන් පෙන්නලා දෙනවා.

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

මේ ෆිල්ම් එකේ සම්බන්ධ

Alzheimer කියන රෝගය ඇති වෙන්නේ  මොළයේ සෛල අතර සහ ඇතුළත ප්‍රෝටීන් අසාමාන්‍ය ලෙස තැන්පත් වීම නිසයි.

• Amyloid plaques: මොළයේ සෛල අතර ‘ඇමිලොයිඩ්’ (Amyloid) කියන ප්‍රෝටීන් වර්ගය කැටි ගැසී තැන්පත් වීම.

• Tau tangles: සෛල ඇතුළත ‘ටාවු’ (Tau) කියන ප්‍රෝටීන් වර්ගය පැටලීමකට ලක් වීම.

මේ නිසා මොළයේ සෛල අතර පණිවිඩ හුවමාරුවට බාධා ඇති වෙලා, කාලයත් එක්ක සෛල විනාශ වෙන්න පටන් ගන්නවා. ඒක තමයි මතකය අඩුවීමට ප්‍රධානම හේතුව වෙන්නේ. ඉතින් මේක ප්‍රෝටීන් අඩුවක් නෙවෙයි, ප්‍රෝටීන් ක්‍රියාකාරීත්වයේ සිද්ධ වෙන වැරදීමක්.

මේ ෆිල්ම් එකේ වානිට තියෙන්නේ Early-onset Alzheimer’s (අඩු වයසින් හැදෙන ඇල්සයිමර්) රෝගය. කතාවේ හැටියට එයාට වයස අවුරුදු 22 ක් වගේ වෙනකොටම මතකය අඩුවෙන්න පටන් ගන්නවා.

. මේ ෆිල්ම් එකෙත් පෙන්වන්නේ වානිගේ මොළයේ ප්‍රෝටීන් (Amyloid සහ Tau) අසාමාන්‍ය විදිහට තැන්පත් වෙලා සෛල විනාශ වෙන හැටි. ඒක නිසා එයාට තමන්ගේ ආදරවන්තයා වුණ ක්‍රිෂ්ව පවා අමතක වෙලා යනවා.

විශේෂ කරුණක්: මේ ෆිල්ම් එකේ නිළියට වයස 22 කදී මේ ලෙඩේ හැදෙන එක ගැන දොස්තරලා විවේචනය කළා. මොකද ඇත්ත ජීවිතේදී මෙච්චර අඩු වයසකින් ඇල්සයිමර් හැදෙන්න තියෙන ඉඩකඩ හරිම අඩුයි (සාමාන්‍යයෙන් අවුරුදු 40-50 න් පස්සේ තමයි මේක ගොඩක් වෙලාවට දකින්න ලැබෙන්නේ).

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

ඒ ෆිල්ම් එකේ හැටියට වානිට ඇල්සයිමර් නිසා එන Depression (විසදය) ගැනත් ලොකු අවධානයක් දීලා තියෙනවා. ඇත්තටම ඇල්සයිමර් රෝගියෙක්ට තමන්ට දේවල් අමතක වෙනවා කියලා දැනෙන්න ගත්තම ඒක ලොකු මානසික පීඩනයක් වෙනවා.

ෆිල්ම් එකේ ඒ තත්වය පෙන්වන්නේ මෙහෙමයි:

• අසරණකම: තමන් ආදරේ කරන අයව, තමන්ගේ නම පවා අමතක වෙයි කියන බය නිසා එයා ලොකු කලකිරීමකට පත්වෙනවා.

• තනිවීම: තමන් කාට හරි බරක් වෙයි කියලා හිතලා අනිත් අයගෙන් ඈත් වෙන්න උත්සාහ කරනවා. ඒකත් ඩිප්‍රෙෂන් වලට ලොකු හේතුවක්.

• පෞරුෂය වෙනස් වීම: ලෙඩේ නිසා මොළයේ සෛල විනාශ වෙද්දී කලින් හිටපු හිනාවෙලා සතුටින් හිටපු කෙනා නෙවෙයි පස්සේ ඉන්නේ. ගොඩක් වෙලාවට කේන්ති ගන්න, හැමතිස්සෙම දුකෙන් ඉන්න කෙනෙක් බවට පත්වෙනවා.

ඇත්ත ජීවිතේදීත් ඇල්සයිමර් තියෙන අයගෙන් 40% ක් වගේ පිරිසකට මේ විසදය (Depression) තියෙනවා කියලා හොයාගෙන තියෙනවා. ඒක ලෙඩේටත් වඩා දරුණු විදිහට රෝගියාට බලපානවා.

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

“Alzheimer වලට ලංකාවේ වැඩිහිටි අයට දෙන්නේ ගොක්කොල සැරසිල්ලක් නැත්නම් චිත්‍රයක් අදින්න”