සිනමාව සහ ටෙලිනාට්‍ය කලාව තුළ පළිගැනීම (Revenge) යනු නිතරම පාහේ කතාබහට ලක්වන තේමාවකි. එහෙත් ‘Raakh’ (2026) ටෙලි නිර්මාණය ඒ සුපුරුදු මාවතෙන් තරමක් බැහැර වෙමින්, මිනිස් මනසේ පතුලේ සැඟවී ඇති අඳුරුම ආවේගයන් සහ ඒවායේ ප්‍රතිවිපාක පිළිබඳව සංවේදී සහ ගීතවත් කතාබහක නිරත වේ. අළු (Raakh) යනු ගින්නක් නිවී ගිය පසු ඉතිරිවන අවශේෂයයි. නමුත් මෙම කතා මාලාව අපට පෙන්වා දෙන්නේ එම අළු යට තවමත් නිවී නොගිය ගින්නක් සැඟවී ඇති බවයි.
‘Raakh’ කතාවේ ප්‍රධාන චරිතය වටා ගෙතෙන්නේ සාමාන්‍ය මධ්‍යම පාන්තික ජීවිතයක එදිනෙදා අරගලයන්ය. බැලූ බැල්මට සාමකාමී, සතුටින් පිරි පවුල් ජීවිතයක් ගත කරන ඔහු, හදිසියේම සිදුවන නපුරු සිදුවීමක් හේතුවෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම කඩා වැටේ. මෙය හුදෙක් ප්‍රචණ්ඩත්වය පිළිබඳ කතාවක් නොව, අසාධාරණයට එරෙහිව හඬක් නැගිය නොහැකි වූ තැනකදී, කෙනෙකුගේ සදාචාරාත්මක මායිම් බිඳී යන ආකාරය පිළිබඳව කරන මනෝවිද්‍යාත්මක විග්‍රහයකි.
කතාවේ කූටප්‍රාප්තිය සිදුවන්නේ ඔහුගේ ජීවිතයට වැදගත්ම පුද්ගලයා අහිමි වීමත් සමගය. සාධාරණය පතා නීතියේ සහ පොලිසියේ පිහිට පැතුවද, පද්ධතියේ ඇති දුර්වලතා හේතුවෙන් ඔහුට ලැබෙන්නේ කලකිරීමක් පමණි. මෙතැන් සිට කතාවේ ස්වරූපය වෙනස් වේ. ඔහු යම් කලෙක සමාජයේ පිළිගත්, ගෞරවනීය පුද්ගලයෙකු වුවද, තම ආදරණීයයන්ට සිදුවූ අසාධාරණය වෙනුවෙන් පෞද්ගලිකව පළිගැනීමට තීරණය කරයි.
මෙහිදී අපට දැකගත හැකි විශේෂත්වය වන්නේ පළිගැනීමේ ක්‍රියාවලිය ඔහු තුළ ඇතිකරන මානසික පීඩනයයි. ඔහු ගනු ලබන සෑම තීරණයක්ම ඔහුව තව තවත් අඳුරු මාවතකට ඇද දමයි. ‘Raakh’ නමින් මෙම නාමය යෙදීමෙහි ඇති අර්ථවත් බව පෙනෙන්නේ මෙතැනදීය; ඔහු ගන්නා පියවරයන් ඔහුව තමන්ගේම ආත්මය අළු කරගැනීමේ මාවතට යොමු කරයි.
