“Hospital Playlist” කතා මාලාවේ ස්පින්-ෆොෆ් (Spin-off) එකක් වන ‘Resident Playbook’ (2025) දෙවැනි කොටසින් දිගහැරෙන්නේ ජොන්ගෝ යුල්ජේ රෝහලේ (Jongno Yulje Medical Center) ප්‍රසව හා ස්ත්‍රী රෝග අංශයේ (OB-GYN) පළමු වසරේ අලුත් නේවාසික වෛද්‍යවරුන් (First-year Residents) මුහුණ දෙන දැඩි මානසික පීඩනය, අභියෝග සහ ඔවුන්ගේ කුඩා ජයග්‍රහණයි.
1. අතහැර දැමීමේ සිතුවිලි සහ දැඩි පීඩනය (Burnout and Thoughts of Quitting)
රෝහල් ජීවිතයේ නිමක් නැති වැඩ කටයුතු, ජ්‍යෙෂ්ඨ වෛද්‍යවරුන්ගෙන් ලැබෙන දෝෂාරෝපණ සහ වැරදි සිදුවීම නිසා ඇති වන ලැජ්ජාව නිසා පළමු වසරේ වෛද්‍යවරුන් දැඩි ලෙස කැලඹී සිටියි. ඔවුන් සියලු දෙනාම පාහේ රෝහලෙන් ඉවත් වීමට (Quitting) සිතමින් බරපතල ලෙස කල්පනා කරති.
-
ඕ යි-යොං (Oh Yi-young – Go Youn-jung): ඇය රෝහලට පැමිණ ඇත්තේ දැඩි ආර්ථික අපහසුතා සහ ණය බරක් නිසා පමණි. ඇයට අවශ්‍ය වන්නේ කෙසේ හෝ මෙයින් ඉවත් වීමටය. නමුත් ඇය මුහුණ දෙන සිදුවීම් හරහා ඇය නොදැනුවත්වම තම වගකීම් හොඳින් ඉටු කිරීමට උත්සාහ කරයි.
-
පියෝ නම්-ග්‍යොං (Pyo Nam-gyeong): ඇය රෝගියෙකුගේ නඩත්තුව සම්බන්ධයෙන් දැඩි අරගලයක යෙදී සිටියි. නිතර නිතර ඇඳුම් මාරු කිරීමට ඉල්ලා වද දෙන අමාරු රෝගියෙකු සමඟ මුලදී παρεξήγηση (වරදවා වටහාගැනීම්) ඇති වුවද, පසුව ඇය ඒ රෝගියා වෙනුවෙන් සැබෑ ලෙසම සංවේදී වේ.
-
කිම් සා-බී (Kim Sa-bi) සහ උම් ජේ-ඉල් (Um Jae-il): පොත් වලින් දැනුමෙන් ඉහළ වුවත් මිනිසුන්ගේ හැඟීම් තේරුම් ගැනීමට අපහසු සා-බී සහ ඕනෑවට වඩා ඕවර්තින් (Overthink) කරමින් උනන්දුවෙන් වැඩ කරන ජේ-ඉල් යන අයද තම අඩුපාඩු නිසා මානසිකව වැටී සිටිති.
2. චු මින්-හා ගේ විශේෂ පැමිණීම (Special Cameo by Chu Min-ha)
මෙම කොටසේදී ප්‍රේක්ෂකයින් කුල්මත් කරමින් චු මින්-හා (Ahn Eun-jin) අමුත්තියක ලෙස රංගනයෙන් එක්වෙයි.
-
මින්-හා දැන් විවාහ වී සිටින අතර, ඇයගේ සුපුරුදු උද්‍යෝගිමත් සහ මිත්‍රශීලී ස්වභාවයෙන් ඕ යි-යොං සමඟ කතා කරයි.
-
ඇය යොංට කෝපි කෝප්පයක් ලබා දී, රෝගීන් වෙනුවෙන් ඇය දක්වන කැපවීම අගයමින් ධෛර්යයමත් කරයි.
-
තවද, මින්-හා විසින් කු දෝ-වොන් (Ku Do-won) වෙත දුරකථන ඇමතුමක් දී, ඕ යි-යොංට හොඳින් සලකන ලෙස ඉල්ලා සිටීම විශේෂ සිදුවීමකි.
3. කු දෝ-වොන්ගේ සහය සහ හැරවුම් ලක්ෂය (Ku Do-won’s Support)
කතාවේ උච්චතම අවස්ථාවකදී, ඕ යි-යොං කිසිදු වරදක් නොමැතිව නිර්වින්දන අංශයේ (Anesthesiology staff) ජ්‍යෙෂ්ඨයින්ගේ අසාධාරණ දෝෂාරෝපණවලට සහ කොනකටම තල්ලු වීමට ලක් වේ.
මෙම අසීරු අවස්ථාවේදී ජ්‍යෙෂ්ඨ වෛද්‍ය කු දෝ-වොන් ඉදිරිපත් වී ඇයව බේරා ගනී:
“සහ දැන් සිට, මම අපේ පළමු වසරේ අයව මමම බලාගන්නවා. ඔවුන්ගෙන් මොනවාහරි වැරැද්දක් වුණොත්, කරුණාකරලා කෙලින්ම මට කියන්න.”
මෙම සහයෝගය නිසා යොංගේ සිතේ රෝහල කෙරෙහි තිබූ දැඩි කලකිරීම මදක් දුරු වී, ඇයගේ මුහුණට කුඩා සිනහාවක් එකතු වීමෙන් මෙම කොටස අවසන් වේ.
දෙවැනි කොටසින් පෙන්වා දෙන්නේ වෛද්‍ය වෘත්තිය යනු හුදෙක් බාහිරින් පෙනෙන තරම් සුන්දර එකක් නොවන බවත්, අභියෝග මැද වැටෙමින් නැගිටිමින් මෙම තරුණ වෛද්‍යවරුන් ක්‍රමයෙන් පරිණත වන ආකාරයත්ය. පළමු අඩියේ දුෂ්කරතා මධ්‍යයේ වුවද, ඔවුන් එකිනෙකා තේරුම් ගැනීමට සහ ඉදිරියට යාමට ගන්නා වූ කුඩා උත්සාහයන් මෙම කතාව වඩාත් අර්ථවත් කරයි.
