ජැංසරි සටන: නොමැකෙන ලියවිල්ල
2019 වසරේදී තිරගත වූ The Battle of Jangsari කියන්නේ සැබෑ යුධ ඉතිහාසයක් මත පදනම් වුණු, පපුව පාරන තරම් සංවේදී කොරියානු චිත්‍රපටයක්. කොරියානු යුද්ධයේ අඳුරුම පිටුවක් ලියැවුණු මේ කතාව, මව්බිම වෙනුවෙන් ජීවිත පුදන්න සිද්ධ වුණු පුංචි කොලු ගැටවු ටිකකගේ අමතක නොවන පරිත්‍යාගය අපිට මතක් කරලා දෙනවා.
කතාව පටන් ගන්නේ 1950 සැප්තැම්බර් මාසේ. ඒ වෙද්දී උතුරු කොරියානු හමුදාවල ප්‍රහාර හමුවේ දකුණු කොරියාව සහ එහි මිත්‍ර පාක්ෂිකයෝ දරුණු පසුබෑමකට ලක් වෙලා හිටියේ. මේ අමාරුම මොහොතේදී, ඇමරිකානු සහ දකුණු කොරියානු හමුදා එක්ක එකතු වෙලා ඉංචොන් (Incheon) ප්‍රදේශයට හදිසි ප්‍රහාරයක් එල්ල කරන්න සැලසුම් කරනවා.
ඒත් මේ මහා මෙහෙයුම සාර්ථක කරගන්න නම්, උතුරු කොරියානු හමුදාවන්ගේ අවධානය වෙනස් පැත්තකට හරවන්න ඕනේ. හරියටම ඒක වෙනුවෙන් තමයි ජැංසරි (Jangsari) වෙරළ තීරයට ප්‍රහාරයක් එල්ල කරන්න තීරණය කරන්නේ.
මේ එකට යවන්නේ පළපුරුදු හමුදා භටයෝ නෙමෙයි. හරියට තුවක්කුවක් අල්ලන්නවත් හරියට උගන්වලා නැති, දින කිහිපයක පුහුණුවක් විතරක් ලැබූ වයස අවුරුදු 17ත් 19ත් අතර පාසල් සිසුන් සහ තරුණයන් 772 දෙනෙක්. හමුදා ඇඳුම් ඇඳගත්තට, උන් ඇත්තටම යුද්ධයක් කියන්නේ මොකක්ද කියලා හරියටමවත් නොදන්න පුංචි ළමයි.
කැප්ටන් ලී මියුං-හ්යුම් ගේ දැඩි විරෝධතා මැද මේ කොලු ගැටවු ටික දිරච්ච බෝට්ටුවල නංවලා ජැංසරි වෙරළට යවනවා. ඒ වෙලාවේ එයාලගේ අතේ තිබුණේ නිකන් පරණ ආයුධයි, ප්‍රමාණවත් තරම් උණ්ඩවත්, කන්න බොන්න වතුරවත් නැහැ.
උන් හිතුවාට වඩා ගොඩක් භයානක තත්ත්වයක් තමයි ජැංසරි වලදී උන්ට මුහුණ දෙන්න වුණේ. වෙරළට ගොඩබහිනවත් එක්කම උතුරු කොරියානු හමුදාවන්ගෙන් දරුණු කාලතුවක්කු සහ මැෂින් තුවක්කු ප්‍රහාර එල්ල වෙන්න පටන් ගත්තා. බෝට්ටු පුපුරලා ගිහින්, යාලුවෝ চোখের පනාපිට වෙරළේ මැරී වැටෙද්දී මේ අහිංසක කොල්ලන්ට සිද්ධ වුණා අකුණු සැගවී වෙඩි හුවමාරු කරන්න.
අත්දැකීම් නැති වුණත්, බියෙන් ගැහෙමින් වුණත්, උන් තමන්ගේ රට වෙනුවෙන් පුදුමාකාර ධෛර්යයකින් සටන් කළා. ඒත් මේ මෙහෙයුම උතුරු කොරියානුවන්ගේ අවධානය වෙනස් කරන්න කරපු ‘මරුමංකඩක මෙහෙයුමක්’ (Suicide Mission) විතරක් බව එයාලා දන්නේ නැහැ. උන්ට අවශ්‍ය ආහාර, උණ්ඩ හෝ පසුපසින් ලැබෙන සහයෝගය ලැබුණේ නැති තරම්.
මේ අතරතුරේදී, ඇමරිකානු යුධ වාර්තාකාරිනියක් වන මැගී මේ පුංචි හමුදාව මුහුණ දෙන අසාධාරණය ලෝකයට හෙළි කරන්න උත්සාහ කරනවා. මෙහෙයුම මෙහෙයවන ඉහළ නිලධාරීන් මේ ළමයින්ගේ ජීවිත ගැන කිසිම සැලකිල්ලක් නොදක්වා, හමුදා උපායමාර්ග වලට විතරක් මුල් තැන දෙන හැටි ඇය දැඩිව ප්‍රශ්න කරනවා. ඒත් යුද්ධයේ රළු යථාර්ථය හමුවේ ඇයගේ හඬත් බොහෝ විට යටපත් වෙනවා.
කාලගුණය සහ විවිධ බාධක නිසා නාවික හමුදාවට වෙලාවට ගිහින් මේ කොල්ලන්ව බේරගන්න බැරි වෙනවා. දවස් ගණනාවක් තිස්සේ, බඩගින්නෙන්, තුවාල ලැබිලා, වෙහෙසට පත් වෙලා හිටියත්, මේ පුංචි කොල්ලෝ ටික අන්තිම උණ්ඩය දක්වා සටන් කළා.
බොහෝ දෙනෙක් වෙරළ තීරයේදීම ජීවිතක්ෂයට පත් වුණා. ඒත් එයාලගේ ඒ කැපවීම නිසා ඉංචොන් ගොඩබෑම සාර්ථක කරගන්න හමුදාවට පුළුවන් වුණා. ඉතිහාසයේ සැඟවිලා ගිය මේ අමතක නොවන ළමා සොල්දාදුවන්ගේ ත්‍යාගය සහ ධෛර්යය අදටත් අපේ ඇස් වලට කඳුළක් ගෙනෙන සත්‍ය කතාවක්.
